เขาเล่ากันว่า….

 

บ่อเกิดของความทุกข์ในจิตใจ ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นคนกระทำ

 

สิ่งเหล่านั้น….

ล้วนเกิดจากตัวเราเป็นคนกระทำเอง

ไม่ว่าจะเป็นการกระทำจาก….

ทางกาย

ทางวาจา

และทางความคิด

 

 

ถ้าคนเราไม่รู้จักที่จะนึกคิดและไตร่ตรองไปในทางที่ดีแล้ว

มัวแต่จมปรักอยู่แต่ความคิดของตัวเองซึ่งไม่รู้ว่ามันถูกหรือไม่ จริงหรือไม่จริง

มัวแต่คิดในแง่ลบแล้วนั้นไซร้…. ชีวิตจะหาความสงบสุขได้จากที่ไหนกัน??!

 

และจะต้องทนอยู่กับความคิดที่เป็นทุกข์ไปอีกถึงเมื่อไหร่??!

แล้วเมื่อไหร่ที่จะสามารถหาทางออกและหลีกหนีพ้นออกไปได้??!

 

คำว่า “สติ” เท่านั้นที่จะช่วยทำให้เราเป็นคนมีเหตุผล ไม่ใช่เป็นคนที่ใช้แต่อารมณ์ในการตัดสินความคิดของตนเองและคนอื่นๆ

 

ทุกวันนี้เหล่าชาวหมีเสเพล ใช้ สติ ในการรับรู้ปัญหา การแก้ปัญหา กันแล้วรึยัง ???

 

ถ้ายัง … แล้วเมื่อไหร่ที่จะเริ่มรักตัวเองและหันกลับมาดูแลตัวเองให้มีความสุข ???

 

เมื่อไหร่

 

เมื่อไหร่

 

เมื่อไหร่

 

คำตอบนั้น เหล่าชาวหมี อาจมีแล้ว แต่ถ้ายัง  แล้วเมื่อไหร่ละ ถึงจะเริ่มมันสักที ….

 

ก่อนจากกัน ขอมอบ พุทธศาสนสุภาษิต ดังที่ว่า

 

สติ โลกสฺมิ ชาคโร  แปลว่า สติเป็นเครื่องตื่นในโลก

 

ปล. ถ้ามีแล้ว แอบกระซิบบอกกันบ้างนะคะ  จักขอบพระคุณ

 

 

 

รูปงามๆ จาก www.dhammajak.net

 

 

Comments

comments